mucizeler

mucizelere inanır mısınız?

hayata küsmüş olsanız veya hayat size küsmüş olsa bile;
ufacık birşey oluyor ve size kendini hatırlatıyorsa birşeyler,
anlayın ki sizden hala vazgeçmemiş…
naz yapsada, seni merak eden, üzülmene gönlü elvermeyen, gülümseyen bir sevdalı gibi çıkıverir karşına….mucizeleriyle…

yıllar önce;
kara, soğuk, yorgun, ümitsiz günlerde;
nereye gittiğini bilmez halde;
kalabalıklar içinde;
basit bir yolun eşiğinde;
karşı kaldırımda hala nefes alıyor olmanın,
kendiniz dahil herkes için önemsiz olduğunu hissettiğinizde,
hemen yanınızda yorgun ve yaşlı bir ses,
sizin için anlamsız o karşı kaldırım için yardım diler…
….
çocukken öğretilen toplumsal bir görev sizi bekliyor,
usulca kolunuzu tutar, sizinle yürümeye çalışır,
karşı kaldırımda hem onun, hem kendiniz için artık bir kahramansınızdır,
eve gittiğinizde bugün için anlatacak kocaman bir hikayeniz,
gururla “aferin” diyecek anneniz babanız öğretmeniniz,
iyi biri olma yolunda bir çakıl taşınız daha vardır,
ama çocukken,
büyüdüğünüzde sadece toplumsal bir görev,
yolun karşısı sizin için hala aynı anlamsızlıkta,
gün aynı gün,
hava yine soğuk ve karanlık,
yıllar ümitsiz,
hayat değersiz,
…..
kolunuzdaki o el karşı kaldırımda sizi bırakmaz,
yüzünüze döner, gözlerinize bakarak, içten bir dua ve teşekkür eder,
geleceğiniz ile ilgili güzel temennilerde bulunursa,
ihtiyacınız olan herşeyi size en basit haliyle sunarsa,
işte bu mucizedir…

bunlardan ne kadar oluyor hayatımızda, benim hayatımda neden az, veya çok mu? bilmiyorum. belki görmüyorum belki unutuyorum belki hissedemiyorum…ama bu gece bir tanesi için hem biraz hüzünlü hem çok ama mutluyum…

lütfen beni unutma, bunlara ihtiyacım var…

Yorumlar (0)

› henüz yorum yok

Bir Cevap Yazın

UA-7250589-1