yolum yolu, hayatım hayatı…

Hayatta kimseyi değiştiremezsin,
ve kimse için değişmemelisin,
ne sen başkası için mecburi istikametesin,
ne de başkası senin için,
yorma kendini;
“bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin” Charles Bukowski 

bunları çoktan öğrenmiş, kocaman bir çocuğum aslında ben,
bir yolda gidiyorum kendimce, bu yol hayatım benim,
o yola bazen birileri eşlik etti, yoldaşım, herşeyim sandım,
sadece, belli belirsiz bir zaman dilimi için yollarımız kesişmişti; fazlası değil,
ama bazıları ile zaman zaman aynı, zaman zaman uzaktan da olsa aynı güzergahı yürüdük,
bazen ayrı bazen yanyana…

yolum yolu olan birisi var mı veya olacak mı?
işte asıl ümitsizliğim; benim yolum bilindik değil,
yalnız çıktım bu yola, yalnız yürüyorum, biliyorum,
ama bazen nereye ben bile bilmiyorum,

bunun içindir uzun zamandır kimseyi çekelemiyorum,
peşimde, yanımda, uzağımda aramıyorum,
değiştirmeye çalışmıyorum,

açık denizde uzaktan uzağa görürsem,
birkaç limanda karşılaşırsam,
sessizce elimle selamlarsam,
o da bana el sallarsa eğer, anlayacağım…
yolum yolu, hayatım hayatı…

Yorumlar (0)

› henüz yorum yok

Bir Cevap Yazın

UA-7250589-1